Nieuwsbrief oktober 2026
Turnhout, 26 oktober 2026
Maandag 14 september. Een zonnige eerste schooldag in Malawi. Een dag met een staartje…
De eerste schooldag is op onze kleuterschool eigenlijk de inschrijvingsdag.
Een jaarlijks terugkerend ritueel dat we dit jaar van dichtbij konden meemaken.
s’ Morgens vroeg, voor openingstijd van de school, vormde zich al lange rij voor de schoolpoort.
Onze leerkrachten waren zeer goed voorbereid zodat er doelgericht, per leeftijd, kon worden ingeschreven.
En al heel vlug was het maximumaantal van 125 leerlingen bereikt.
Een herkenbaar jaarlijks weerkerend fenomeen is dan het telefoontje naar België met de vraag wat er moet gedaan worden …
Met een jaarlijks weerkerend antwoord:
“Stoppen bij 125 leerlingen!” “Spijtig dat we ouders moeten teleurstellen, maar we kunnen niet meer aan als we kwaliteit willen garanderen.”
En daar stond ik, temidden van moeders en een enkele vader die me vol verwachting aankeken of er misschien toch nog iemand bij kon ….
Het verstand zei neen, maar het hart zei ja …
Het zou een titel van een smartlap kunnen zijn … maar het was op dat moment een hartverscheurende situatie.
We zijn gestopt op 155 leerlingen en moesten nog velen teleurstellen.
Maar wat nu? Uitbreiding van klasruimte drong zich nu wel echt op.
Twee slapeloze nachten en enkele onderhandelingen verder was er een oplossing.
Stuk grond aanpalend aan de school is bijgekocht en een dikke week later is al gestart met de bouw van een extra klas.
Zo snel kan het gaan.
Maar volgend schooljaar blijf ik de eerste schooldag beter een beetje uit de buurt …
Omdat er een epidemie van Mazelen en rubella was, werden alle kinderen op school ingeënt
en kregen ze ook een vaccin tegen rota en polio.
De moeders met kinderen tot 5 jaar konden hiervoor terecht in onze ‘Under 5 Clinic’
waar de voorraad medicatie door ons weer volledig is aangevuld.
Toegang krijgen tot de gezondheidszorg blijft problematisch in het land en langs deze weg bereiken we veel kinderen.
250 moeders met kinderen van 0 tot 4 jaar werden op school uitgenodigd om kleding te komen halen.
Klas A en klas B werden drie namiddagen een grote ‘winkelruimte’ waar gekozen en gepast werd. Meer dan 100 kg kinderkleding werd uitgedeeld.
Geweldig om te zien en horen hoe iedereen tevreden weer naar huis ging!
Ook de weeskinderen kwamen, zoals bij elk bezoek, aan de beurt.
Het blijft belangrijk om hen van dichtbij op te volgen en te ondersteunen
met mais tijdens de hongermaanden en met kleding.
Het leven in Malawi is voor iedereen heel moeilijk, maar zeker voor hen omdat ze extra ‘ballast’ zijn in de gezinnen waarbij ze onderdak krijgen.
Dat het leven in Malawi steeds zwaarder wordt is een understatement.
Wij waren 4 weken daar en zagen hoe de brandstofschaarste al meer dan een maand aansleept.
Zo goed als geen benzine of diesel verkrijgbaar. Wel op de zwarte markt, aan 15€ per liter!
Honderden auto’s die de wegen blokkeren omdat ze kriskras geparkeerd staan aan benzinestations in de hoop dat er misschien toch geleverd wordt…
En neen, de plattelandsbevolking heeft geen auto, hier en daar iemand met een motorfiets, gehuurd of eigendom. Dus waar zit het probleem?
Geen brandstof betekent geen vervoer en verplaatsingen worden moeilijk en duurder.
De aanvoer van goederen en diensten valt stil.
Geen toelevering van medicatie is géén medicatie.
Geen toelevering van zaden en meststoffen is géén zaden en meststoffen.
Geen toelevering is schaarste en schaarste betekent serieuze prijsverhogingen. Weeral. Telkens opnieuw.
En toch blijven jonge mensen aan een betere toekomst werken.
Voor zichzelf en in uitbreiding voor hun familie.
Verstandige jonge mensen die, vanwege hun uitstekend resultaat in het middelbaar, door de staat worden uitgekozen om universiteit te mógen volgen.
De staat bepaalt waar je naar de unief mag, wat je kan gaan studeren … en daar houdt hun bemoeienis dan ook op. Geen enkele vorm van aanmoediging, geen enkele vorm van ondersteuning.
Zo is er Believe Moffolo. 18 jaar, goede student.
Wij hebben hem de afgelopen jaren financieel gesteund voor zijn studies in het secundair.
En met succes. In juli behaalde hij met glans zijn diploma.
Believe kan/mag starten aan de Lilongwe University of Agriculture and Natural Resources, en dit in het Bachelor of Education Science Program.
Het is een studie van 4 jaar, designed to train secundary school science teachers, merging agricultural/basic science content with education pedagogy
What's in a name.
Maar er is het kostenplaatje.
Een jaar universiteit, plus kosten van huisvesting, vervoer en levensonderhoud komt op 3.600€.
Voor Believe sowieso een gemiste kans. Tenzij …
We zijn erin geslaagd om voor hem, dankzij enkele sponsors, een studiefonds op te richten om het eerste jaar financieel te bekostigen.
Geen herkansing mogelijk, mislukken is geen optie.
Hopelijk heb ik wat dit betreft in augustus goed nieuws.
We kunnen met Samala Belgium de problemen niet oplossen.
De economisch uitzichtloze situatie,
de klimaatwijziging met een draak van een El Niño die er zit aan te komen …
We kunnen er wel zijn voor de vele gezinnen in de dorpen en hen ondersteunen door
met de lokale bevolking samen te werken, door onderwijs en gezondheidszorg aan te bieden aan de gezinnen met jonge kinderen.
Samen met onze sponsors blijven we ons engageren om voor de bewoners in de dorpen het verschil te maken.
Dankjewel aan alle trouwe sponsors!
Dankjewel om weer massaal koekjes te kopen!
Dankjewel om in ons te blijven geloven!
Warme groet,
Danielle
Opmerkingen